وضع تأسف‌بار بىنماز انسانِ بىنماز چه موجود بىتوجه و قدر ناشناسى است كه بر سر سفرهء الهى و خوان كرم حق‌تعالى نشسته و به هر كيفيت كه مىخواهد از نعمت استفاده مىكند ، آن گاه به جاى تبديل نعمت به عبادت - كه در حقيقت شكر نعمت است - نعمت را تبديل به كفر و مخالفت مىكند . در اينجا لازم است چهرهء آلوده و وضع نكبت بار بىنماز را از آيات قرآن و روايات اسلامى بنگريد . [ كُلُّ نَفْسٍ بِما كَسَبَتْ رَهِينَةٌ * إِلَّا أَصْحابَ الْيَمِينِ * فِي جَنَّاتٍ يَتَساءَلُونَ * عَنِ الْمُجْرِمِينَ * ما سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ * قالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ * وَ لَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ * وَ كُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخائِضِينَ * وَ كُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ * حَتَّى أَتانَا الْيَقِينُ * فَما تَنْفَعُهُمْ شَفاعَةُ الشَّافِعِينَ ] « 1 » . هر كسى در گرو دست‌آورده‌هاى خويش است ، * مگر سعادتمندان * كه در بهشت‌ها از يكديگر مىپرسند * از روز و حال گنهكاران ، * [ به آنان رو كرده ] مىگويند : چه چيز شما را به دوزخ وارد كرد ؟ * مىگويند : ما از نمازگزاران نبوديم * و به تهيدستان و نيازمندان طعام نمىداديم * و با فرورفتگان [ در گفتار و كردار باطل ] فرومىرفتيم ، * و همواره روز جزا را انكار مىكرديم * تا آن‌كه مرگ ما فرا رسيد . * پس آنان را شفاعت شفيعان سودى نمىدهد ؛ در روايت آمده :

--> ( 1 ) - مدثر ( 74 ) : 38 - 48 .